بسیاری از خانواده ها در همان سال نخست تولد کودک سمعک زیمنس اکسپرینس رویکرد ارتباطی خود را تغییر می دهند (Sedey,2003 (.این تغییر گاه ناشی از اطلاعات جدیدی است که بدست می آورند. گاه نیز مشاهدات عینی آنها از وضعیت کودک و مهارتهای زبانی و ارتباطی او آنان را به سمت رویکرد دیگری سوق می دهد.
در حقیقت همانطور که انجمن والدین و خانواده های Hands &Voices(2006) مطرح میکند"روشی که کودک بتواند از آن به خوبی اسفاده کند و با شرایط او سازگار باشد،صحیح ترین روشی است که می توانید برای او انتخاب کنید."Lane و همکاران (1997)یک چک لیست خود ارزیابی برای انتخاب روش ارتباطی توسط خانواده ابداع کرده اند.والدین می توانند متناوبا از این چک لیست استفاده کنند تا میزان موفقیت رویکرد انتخابی خود را برای فرزندشان محک بزنند.
هدف نهایی این است که کودک کم شنوا بتواند آزادانه و بصورتی کارا و موثر در همه جا ارتباط برقرار کند.سوالاتی که در این چک لیست مطرح شده است شاخص هایی کیفی در اختیار والدین قرار می دهند که میزان موفق بودن انتخاب خود را برای فرزندشان پایش کنند.
درکل برای انتخاب رویکرد ارتباطی باید به ترجیحات والدین ،نیمرخ رشد و تحول کودک،مهارتهای ارتباطی کودک و داده های عینی تیم کارشناس و متخصصی که کار مداخله را برعهده دارند ،توجه داشت.
چک لیست خود ارزیاب والدین برای انتخاب رویکرد ارتباطی
-آیا فرزندم هنگام برقراری ارتباط با دیگران احساس میکند در این امر موفق است؟
-آیا فرزندم متوجه بیشتر صحبتهای من می شود؟
-آیا ما به سادگی قادر به برقراری ارتباط با یکدیگر هستیم؟تاحدی که بتوانم در مورد اتفاقات روزانه با او صحبت کنم؟
-آیا فرزند کم شنوایم به اندازه دیگر فرزندانم به اطلاعات دسترسی دارد؟
-آیا ادامه استفاده از این رویکرد ارتباطی صرفا به دلیل مواردی است که قول داده اند در فرزندم ایجاد خواهد شد یابه خاطر آن چیزی است که در او می بینم؟
MMN صحیح افراد دچار مشکل اطلاعات بیشتر می¬شوند. مطالعات حاضر بر پیشرفت و اندازه¬گیری¬های آماری ایجاد و ارزیابی برای کشف MMN متمرکز¬ند. آنالیز¬های استفاده از point-by-point t-test از یک پاسخ فردی، گیج¬کننده بوده (به¬علت دشواری تعیین میزان روانی) و سودمند به¬نظر نمی¬رسد. MMN تجمعی (MMNi) اندازه¬گیری¬شده توسط Ponton و همکاران (1997) ممکن است در کشف MMN کمک کند، هر¬چند ممکن¬است پاسخ را از¬ بین ببرد و یا زمانی¬که انحراف زیاد محرک یک P3a را به¬دنبال MMN نشان¬می¬دهد، عمل نکند.
مشکل کشف و اندازه¬گیری MMN در گروه داده¬ها (به¬طور مثال 8 تا 10 نفر) کم¬تر است. اول اینکه، نسبت سیگنال به نویز بهتر است، ثبت پاسخ و توزیع جمجمه¬ای به سادگی قابل مشاهده است. دوم، آنالیز¬های point-by-point t-test شکل موج در گروه¬ها مناسب است، همچنین تعیین وجود/غیبت MMN برای یک گروه یا از تفاوت¬های بین گروه¬ها امکان¬پذیر است. سوم، استفاده از موج میانگین برای تعیین پنجره مناسب ( معمولا پهنای 25 تا 100 میلی¬ثانیه). پس می¬توانیم دامنه و زمان نهفتگی را در نقطه¬ی ماکزیمم دامنه در پنجره به¬دست¬آورده یا دامنه¬های میانگین را در پنجره محاسبه کنیم. برای به¬دست آوردن این اندازه¬ها به مشاهده¬گر برای تصمیم¬گیری اینکه پاسخ وجود دارد یا خیر، نیازی نیست. از تست¬های آماری می¬توان برای تعیین این¬که آیا اندازه¬های MMN بین شرایط و یا گروه¬ها متفاوت است، استفاده کرد.
در یک پنجره¬ی از پیش¬تعیین¬شده، زمان نهفتگی قله و دامنه¬ی میانگین معمول¬ترین اندازه¬های MMN هستند. بعد از آنها دامنه¬ی قله¬ی MMN معمول¬تر است. دیگر اندازه¬های غیر¬رایج زمان نهفتگی شروع¬/¬پایان MMN، تداوم و area است.MMN “area” سودمند معرفی شده¬است، اگر چه این اندازه به تعیین شروع و پایان MMN نیاز دارد، که مقادیر اخیر اندازه¬هایی هستند که وقتی از یک فرد واحد به¬دست می¬آیند، به¬علت نسبت سیگنال به نویز پایین محاسبه¬ی آنها دشوار است. اندازه¬ها (مثل زمان نهفتگی شروع، تداوم و area) شامل بخش ابتدایی موج MMN هستند، بنابراین احتمال بیش¬تری وجود دارد که توسط اثر N1 مخدوش شوند. هنوز اندازه¬های MMN مطلوب برای جمعیت¬های مختلف و¬/¬یا انحراف¬های مختلف تعیین نشده¬است.
Treatment Variations on the Epley Maneuver for Benign Paroxysmal Positional Vertigo
تحقیقات زیادی در ارتباط اطلاعات بیشتر با درمان سرگیجه خوش خیم وضعیتی با مانور اپلی صورت گرفته است اما هنوز مقایسه ای برای روش های مختلف اجرای مانور انجام نگرفته است .
در این تحقیق هدف این است که آیا استفاده از چرخش بیشتر سر در هنگام انجام مانور اپلی و یا استفاده از دستورالعمل های ویژه بعد از درمان برای پوزیشن خواب ,نسبت به مانور معمول و بدون دستورالعمل میتواند تاثیر بیشتری روی بهبودی بیمارداشته باشد ؟ در این تحقیق افراد به صورت رندم به گروه تقسیم شدند :
1- افرادی که مانور اپلی استاندارد را انجام می دادند (تنها چرخش سر به اندازه 90درجه)
2- افرادی را که مانور اپلی افزایش یافته را انجام می دادند (که علاوه بر چرخش 90درجه سر بدن نیز 90 درجه میچرخد و در ادامه نیز سر 45 درجه میچرخد )
3- افرادی که مانور استاندارد را بعلاوه اینکه میبایستی هنگام خواب به طرف مبتلا نخوابند و نیز نسبت به افق در حالت بالاتری قرار گیرند . با توجه به شدت فرکانس و دامنه سرگیجه ناشی از مانور دیسک هالپایک و نیز امتیازات بدست آمده از پوسچرگرافی هیچ اختلاف معنی داری بین سه گروه مشاهده نشد دادن دستورالعمل در خانه تاثیری روی بهبودی درمان نداشته وصرفا باعث اضطراب برای بیمارانی میشود که نمی توانند به راحتی در آن حالت نیمه خم بخوابند و همچنین چرخش بیشتر تاثیری روی درمان ندارد آنچه که مهم این است که مانوررا به صورتی انجام دهیم که : بیمار راحت باش و نیز هماهنگ با قدرت و دامنه حرکتی بیمار باشد سن و جنس بر نتایج تاثیری نداشتند و نتایج این تحقیق یافته هایی را که دستورالعمل خانگی را غیر ضروری می دانستند تائید می کند .
: قابلیت تشخیص گفتاری ضعیف
برخی مواقع پیشنهاد می¬گرددکه فروش سمعک اینترتون از هدفون برای امتیازدهی به تشخیص کلمات استفاده نمود. چنانچه امتیازات کمتر از 50 درصد باشد مشخص می¬گردد که نتیجه بهینه استفاده از سمعک برای کمک به لب¬خوانی، ارزیابی صدای فرد و کشف صداهای محیط محدود خواهد بود. دلایل زیادی وجود دارند که نشان می¬دهند چرا امتیازات بدست آمده از تعیین گفتار بوسیله هدفون¬ها شاخص خوبی برای بهره¬برداری مناسب از سمعک¬ها نخواهد بود. یک سمعک کاری بیش از نه تنها تقویت صدا انجام می¬دهد. این وسیله همچنین می¬تواند طیف گفتاری وسیعی را شکل دهد، این بدان معناست که برای یک بلندی صدای مشخص تعیین گفتار بلندتر نسبت به بسامد یکنواخت که در یک شنوایی¬سنج موجود است امکان¬پذیرتر است. Christensen, Lee و Humes (1994) نشان دادند که برای افراد با اختلال شنوایی امتیازات گفتاری بدست آمده با بسامد بالا تاکید بر فیلتر تنظیم شده برای تجویز NAL-RP می¬باشد. بدین ترتیب که برای چنین افرادی میزان NAL-RP نسبت به آنهایی که از چنین فیلتری استفاده نمی¬نمایند متفاوت است. Pettersson (1987) به نتایج مشابهی برای یک گروه 50 نفری از کودکان که دارای نگاره¬های شنوایی یکنواختی می¬باشند دست یافتند. حتی حداکثر امتیاز ممکن با یک بسامد یکنواخت در طول آزمایش مشاهده نشده بود. امتیازات مربوط به تعیین سطح گفتاری متشکل از یک ترکیب تصادفی ذاتی است. چنانچه امتیاز واقعی (مانند بر مبنای تعداد بسیار زیادی از بخش¬ها) معادل 50 درصد باشد، امتیاز مربوط به 50 بخش برای نمونه بیش از 61 و یا کمتر از 39 در سطح 5 درصد خواهد بود که با توجه به موقعیت¬های مختلف، متفاوت خواهد بود. همان طور که تعداد آزمون¬های مورد استفاده کاهش می¬یابد پراکندگی امتیازات آزمون نیز گسترش می¬یابد